विचारात येईन, स्वप्नात येईन.
कसं थांबवशिल मला
मी भेटायला येईन.
जो प्रेम करतो
तो संशय घेत नाही
जो संशय घेतो
तो प्रेम करत नाही
आणखीन सहन करू शकत नाही
काही सांगू शकत नाही
आता तिला बोलल्या शिवाय
एक क्षणही जगू शकत नाही
चुकून मला एक दगड आवडला.
आणि मी त्याला देव समजलो.
चांगल मस्त मी बिमार आहे
नीट होऊन तर काय करणार
तुझी आठवण काढणार
पूर्वी तू सर्वात जास्त खास होतीस
आता सर्वांमध्ये एक आहेस
मी भेटत होतो तुला खास बनून
आता तुझ्या साठी सर्वांमध्ये एक आहे
ती बहाना शोधत होती माझ्यापासून दूर जाण्याचा
आणि माझ्याकडून एक चूक झालीच
तुझ्याशी नाराज होतो
तू गेल्यानंतर
तू समोर येतेस तेव्हा
स्वत: ला पण विसरून जातो
मन लागत नाही आता कुठल्या कामा मध्ये
तिच्याशी फक्त एक वेळेस बोलण झालं
तर सर्व काम पूर्ण होतील
जर दोघेही त्यांच्या आयुष्यात आनंदी असतील
तर तिसऱ्याचे निघून जाणे ठीक
भेटल्यावर तिला सांगतो
की किती मजबूर होतो मी
तिच्या पासुन दूर असूनपन
तिच्या जवळच होतो मी
तुला सहन करण्याचा प्रश्नच उद्भवत नाही.
मी तुझा खूप आदर करतो.
तू नाराज होतेस माझ्यावर .
मी स्वतःवर नाराज होतो.
ती बोलत नाही
काही ऐकत नाही
माझ्यावर प्रेम तर खुप आहे
आणि ती प्रेम दाखवत नाही
काळजी तर आहे तिला माझी
पण भेटत नाही
कसे तुटले तिचे मन
ती पाहत नाही
मना मध्ये ठेउन बंद केली मला
आणि तिरस्कार पण करत नाही
मला वेदनेची सवय झाली आहे
आता मला फक्त वेदना दे
प्रेम देशील तर मरुन जाईल
मी आता तिच्याशी बोलणार नाही
तिला भेटणार नाही
तिच्यापासून दूरही जाणार नाही
आणि तिला विसरू पण शकणार नाही
जीवनाला स्पर्श करून बसलो आहे
मरणाला अनुभवून बसलो आहे
हे जगणं मरण काय असते
मी मन हारून बसलो आहे
काय माहित प्रेम काय असते
मी मन लावून बसलो आहे
कसले कसले रोग आहेत काय औषधं आहेत
मी तर मनाचा रोगी होऊन बसलो आहे
काय माहित ईच्छा काय असते
मी होष हारवून बसलो आहे
मी स्वत: स्वत: च्या नजरेत उतरलो
तिला नाराज करुन दुःखी झालो
अं ह चुकी तिची न्हवती
मिच माझी हद्द पार केलो
कधी तू आली नाहीस
कधी मी आलो नाही
फक्त एक आठवण तुझी
प्रत्येक क्षणी आली
माझ्या विना पण तू खूश राहा
जिथं पण राहशील स्वत:ची काळजी घे
काय माहित काय आहे
तिची आठवण एक मिनिट सुध्दा थांबत नाही
चुकी तर तिच्याकडून पण झाली आहे
पण ती माफी मागू शकत नाही
जबरदस्ती करणारे खूप मिळतील इथे
मन जपणारे जिवनात कधी कधी भेटतात
काय झालं जर कोणी इथपर्यंतच सोबत आसेल
हे जिवन कुठपर्यंत आहे
वेदना पण अमाच्या- तुमच्या नसतात,
तुटलेले हृदय, प्रश्न पण आपलं राहत नाही,
दुःखात दारू देखील साथ सोडते,
कोणही प्रियकर आणि मित्र नसतो,
नवीन जुने आणि जुने अनोळखी होते
नाराज झालेला तुटलेला आपला स्वप्न बनून जातो
कोण कोणावर प्रेम करतो इथे
अंधारात डोळे पण आपले नसतात,
चेतना उडते, एकट कोणी
आपले विचारही आपले नसतात
दिवसेंदिवस मावळनारी संध्याकाळ
बुडणाऱ्या बोटीचा किनारा नसतो
तिच्या जवळ जाऊन
तिच्यापासून दूर जाण्यापेक्षा
दूर राहूनच तिच्या जवळ राहीन
कदाचित ती बोलू शकत नाही
कदाचित तिला बोलायचं नाहीं
जिला प्रत्येक वेळा स्वत: हून बोलावे लागते
कदाचित ती विसरली असेल
विसरून जाल
एक दिवस अश्या आठवणी कसल्या
ज्याला जितकं विसरण्याचा प्रयत्न कराल त्याची तितकी आठवण येईल
प्रेमाचे दुःख खूप लहान असते.
त्याच्यासाठी
ज्याला आयुष्याने त्रास दिले आहे.
काय बोलू नको मी तुला?
तुझ्यापासून दूर राहू
चल मी मारुन जातो
तू आनंदी राहा
मना ला लावून निघून जाईन
मनात भरून निघून जाईन
तू जिंक
मी हारून निघून जाईन
प्रेमात वाट पाहणे सर्वांनाच जमत नाही
दुसरा सापडला तर
लोक पहील्याला विसरतात
प्रेम आनंद आणि दुःख दोन्ही देते
जर मिळाले नाही तर ते दुःखही हिसकावून घेते
हे हृदय तुझेच घर आहे
तुला काय वाटते?
हवे तेव्हा परत ये
कोण थांबवत आहे?
प्रेमात मन दुखावले जातात
ज्याच्यावर तुम्ही जीवापेक्षा जास्त प्रेम करता
तोच विश्वासघात करतो
तिच्याशी मन भरून कधीही बोलण झालंच नाही
कधी वेळ आणि संधी नव्हती.
तर कधी वातावरण नव्हते.
तुझ आयुष्यात नसणे ठीक,
पण कुठेतरी असणे आवश्यक आहे.
माझ्या हृदयातील वेदना मला सांगतात,
आता तुझ्याशिवाय जगायचं नाही.
राग पण तुझ्यावर येतो
नाराज पण तुझ्याशी होतो
प्रेम पण तुझ्याशी आहे
भांडणं पण तुझ्याशी करतो
अभिमान तिचा पण जात नाही,
प्रतिष्ठा माझी पण कमी होत नाही.
मन तर अजुन आहे तिच्याशी बोलायचे,
पण बोलू शकत नाही.
तिच्या समोर हसणे चांगले वाटते.
तिच्या समोर रडणे चांगले वाटते.
जे नशिबात नसतात
त्याचेच आसपास असणे चांगले वाटते.
भीती वाटते की तुझ्याशिवाय कुठं मरनार तर नाही
कारण जीवन तर तू आहेस
तुझ्याशी भेट खुप कमी होईल
जे बोलू शकणार नाही ते डोळ्यांतून व्यक्त होईल
जे झालं ते सोडून दे
पुन्हा एक नवीन सुरुवात होईल
जे झालं ते विसरून जा
पुन्हा जे झालं ते पुन्हा आनंदाचा वर्षाव होईल
आता भांडणार नको ना कुठली तक्रार
जे होऊन गेली ते चर्चा होणार नाही
विचारू नको किती प्रेम आहे तुझ्यावर
मी मरुन पण वाचलो
माझ्या वेडेपणावर लोक हसतात
तूझ्या प्रेमाने मला पागल केलं
जेव्हा बोलू वाटलं तेव्हां बोलली
जेंव्हा गरज होती तेव्हां आठवण काढली
हे काय शांत झालीस
काय काम पूर्ण झालं
जेव्हा म्हणालीस आपलं
गरजेपुरत वाद केलीस
मोबदल्यात प्रेम केलीस
जितक्या ला तितकं सोबत राहिलीस
आज लोकांची पसंद पण बदलते आणि प्रेम पण
राहून राहून मन रडकुंडीला येतं
वाटतं की आता बोलावं तुझ्याशी
दोघं बरोबर होते आपापल्या जागी
आग कोणी दुसऱ्यानेच लावली होती
प्रत्येक ठिकाणी तुटलो होतो
जिला माहीत होत
तिनेच फेकले मला
ती खोटं बोलते की वेळ भेटत नाही म्हणून
खरं तर हे आहे की आता तिला बोलायला आवडतं नाहीं
खुप त्रास होतो तेव्हा जेव्हां दूर जातं कोणी कोणा पासून
न सांगता
तेवढा तर न्हवतो मी
तेवढी खरी तर न्हवतीस तू
मान्य आहे की काही माझ्या पण चुका होत्या
पण तेवढा खराब तर न्हवतो मी
तुझ दूर जाणं म्हणजे
असल होत स्वत: च्या मरणाची बातमी स्वत: च ऐकली
मी कितीही नाराज झालो तुझ्यावर
तरी माझे मन ईमानदार नाही
हे तर तुझेच आहे
आता बदलली आहेस ना तू
पूर्वी सारखं बोळणार नाहीं
हा परत ये तू
मी तुला पुन्हा तिथेच भेटेन
जवळ राहून पण दूर राहण्यापेक्षा
चांगल आहे की कोणाला सोडून खुप दूर जावं
आता काही मिळवल्यानंतर खुशी होत नाही
काही गमावण्याची भीती वाटतं नाहीं
मी तुझ्यापासून दूर झालोय
आता मरनाची भीती वाटत नाही
पूर्ण जिवन जगायचं आहे तिच्या विना
हे विचार करूनच मी बार बार मरतो
आपली आपली खुशी आपले आपले दुःख
खूश तू खूश मी
छोटे मोठे दुःख. येतात जातात
पण जगायला तुझ्यामुळे येते
तूझी पुन्हा आठवण येतेस
आणि बाकी सर्व पाठीमागे जातात
त्या ठिकाणचा नाही मी
जिथं लोकांचे मन भरतात
तू जितून जाशील
त्या ठिकाणी माझे मन उतरून जाते
खूश राहण्याचे कारण तर आणखीन पण आहे जीवनात
पण हे उदास वातावरण
तू नसल्याची जाणीव करून देते मला
मी तिला हसताना पाहतो तर
तिने दिलेल्या दुःखा ची तक्रार
तिलाच करू शकत नाही
जर मी तूझ्या समोर आलो
तर माझ्याकडं बघून थोड हास
मला वाईट वाटते
एक वेळेस नक्की बोल
खरे प्रेम लपवल्याने पण लपत नाही
इथ खोट्या प्रेमाचा प्रस्ताव हजार बार केला जातो
जाता जाता योग्यपणे सांत्वन द्यायला हवे होते
चांगल झाल असत जर तू योग्यरित्या
निरोप दिला असता
फक्त एक गैरसमज आणि आयुष्यभराचे दुःख
ती वेगळी झाली माझ्यापासून आणि वेगळा झालो मी तिच्यापासून
मनाचा रोगी होतो
मरता मरता वाचलो
तिला काय माहित
ती काय बोलून गेली
हो मी तिच्याशी आज पण बोलतो
ती बोलत नाही
मिच तिची जागा घेतो
खरं नाहीस तू
जसं आहेस कोणत सप्न
तू मला देवता वातलास
वाटल जसं आहेस माझा
सर्वकाही सहन करेन
पण दुरावा कसं
जिला कहाणी सांगितली
तिच्याशी थोडस बोलण कसं
आयुष्याने ठोठावले.
मी काहीतरी पुसून परत आलो.
हृदयाचे वेड होते.
मी सर्वस्व त्यागून आलो.
जे होते ते दिले.
उरले सुरले वाटून आलो
धोक्याच्या शंका होती
मनात वेदना होती
चंद्राला बुडवून सूर्याला संपवून आलो
क्षणिक प्रकाश होता खोटा सुगंध होता
प्रकाशापासून दूर
मी अंधारात परत आलो
आयुष्यात कधीही प्रेमात पडू नका
जर कोणी प्रेमात पडले तर त्याला
नाकारू नका
प्रेमात काळजी असते
प्रेमात आठवणी असतात
इथ हाल विचारले जातात
प्रेमात बोलले जातात
तिच्यापासून दूर जाऊन असं वाटलं
प्रकाश तर होता आयुष्यात पण डोळ्यांना गमावलो
मला दुःख आहे
तिच्या पासुन दूर जाण्याचा
दुःख आहे तिला सोडण्याच
तिची गोष्ट ऐकून दुसऱ्याचा झालो
आणि वचन दिलं खूश राहण्याचे
तिच्या विना मी माझ्या विना ती जगेल
आणि वचन दिलं
एकमेकांना एकदुसऱ्यात बघण्याचा
असं झालं तर चांगल होईल
रात्री मी झोपून सकाळी नशीब जागी झाल तर चागलं होईल
कुठ मी थांबावं आणि तिथं तू येशील तर चांगल होईल
तिचं असणं चांगल वाटतं
दिसणं चांगल वाटतं
बोलणं न होता पण
आयुष्यात असणं चांगल वाटतं
तू नव्हतीस तर काहीही चांगल न्हवत
तू होतीस तर सर्व चांगल होत
आज सर्व चांगल पण असेल तर काय
तू नाहीस
हाल विचारत नाही ती माझा
आपल्या आयुष्यात ती खूप खुश आहे आता
असं नाही की प्रेम संपल
जो करतों त्यालाच भेटत नाही
मला त्रास देऊन जर तिला खुशी भेटते
तर मला त्रास आणखीन पाहिजे
जर तिला माझ्या खुशीने खुशी भेटते
तर मला हे त्रास पण नको
जिवन सुंदर आहे
प्रेम होण्या अगोदर
जिवन सुंदर आहे
प्रेम भेटल्या नंतर
तिच्याशी वाद करणे माझ्याकडून शक्य न्हवते
जिच्या समोर मी स्वत: ला देखिल विसरायचो
मी तर लाजून पण मारणारा होतो
तिने माझ्यावरच खोटा आरोप केला
तो तो गरीब आहे ज्याला त्याच्या आवडत्या व्यक्तने देखिल माफ केला नाही
जर मी काल मध्ये गेलो असतो तर बरं झालं असतं
जिथं तू तू होतीस
कधी कधी बोलण व्हायचं तिच्याशी
आता ती नाही तर माहीत झालं की किती एकटा आहे मी
खुप दिवस झाले
पण त्रास आज पण तेवढाच आहे
पूर्वी माहीत न्हवत की तिच्याशी एवढं लागाव झालेला आहे
काहीपण व्यवस्थीत न्हवत
तुला विसरलो होतो
तुझे आठवणीं आणि दुःख पण किती गरजेचं आहे
राहिलो असेन मी पण चुकीचा
पण तिने पण माझे मन दुखावले आहे
मला हे लोक आवडत नाहीत
हे बैठक आवडत नाही
तू नाहीस
हे दूनिया आवडतं नाहीं
तू नाहीस
मला ते नगर घर ते रस्ते आवडत नाहीत
तिला विचारून तर बघा
तिच आपलं कोण आहे
तिच्या हो मध्ये पण मी आहे
नाही मध्ये पण मी आहे
हातात दारूची बॉटल
मनात एक नवीन त्रास
इलाज नव्हता
आलो तूझ्या जवळ
काय माहित मला आजकाल काय होत आहे
दारू थोडीच पितो
पण पिल्यानंतर तिचीच आठवण येते आहे
अगोदरच पिलो होतो
बनव पॅक मला अजुन प्यायचे आहे
सिगरेट पण पेटव
मला ते पण प्यायचे आहे
काहीतरी जळत आहे आता
मला सर्वकाही जाळून टाकायचं आहे
दो-चार घोट पिऊन
गैरवर्तन करतो
मंदिरात हात जोडण्यासाठी नाहीं
तुझी आठवण काढाय जातो
***
(शराब पीना सेहत के लिए हानिकारक है)
यात कोणती वाईट गोष्ट आहे
जर तिला माझ्यापेक्षा पण चांगला साथीदार मिळेल
लोकं भ्रमात जगतात
की त्यांना प्रेम भेटले
खरं प्रेम कोणालाही भेटत नाही
कालच वाटलं की मी तिला विसरलो
आज् सकाळीं सकाळीं तिची आठवण आली
तुला तर आपलं मानलं होत
पण तूझ्या पेक्ष्या तर परके चागले निघाले
मनातल्या गोष्टी सांगायचो तुला
पण तू तर परक्यांपेक्ष्या परकी निघालीस
आठवण काढत नाही मी तुझी
पण समजत नाही हे नैराश्य कसल आहे
तुला गमावूनच तुला समजलो
तुला मिळवून पण तुला गमावलो
लयाक पण न्हवतो मी तूझ्या
तुला गमावून मी खुप रडलो
माझी काही चुकी नाही
तूझ्या आठवणींची काही वेळ नाहीं
ही कधीपण केव्हापण येते
तब्यात खराब आहे
एक औषध दे
बोलण झाल नाही केव्हापासून ना भेट
काहीतरी लिहिलेलं पाठव
आम्ही लिहिलेली इतर पुस्तके-
